Perfil de usuario

É un obxectivo pouco ambicioso, que normalmente supero, pero sería unha cifra coa que daría por satisfeito, pois significaría manter o hábito lector. Non pido máis.

Estes foron os de 2025 📖

O argumento, dentro da súa fantasía, é interesante, pero o estilo da narración non é do meu agrado. Só iso.

A historia intentar facernos partícipes do respeto necesario que debemos ao coñecemento e sabiduría de quenes nos antecederon neste mundo, aínda non comprendedo (ou ignorando) ese saber. Humildade, ao fin. Ou un principio de precaución respetuoso.

É o que aprendín.

tras escoitar El bosque habitado 20251228 mirei e está na biblioteca (ebiblio, mira en Obter unha copia).

Parece unha historia moi triste pero que transmite respeto e saber.

veña, que xa queda menos 💪

pilleino na biblioteca, probablemente comece o ano 2026 con este libro despois de ter lido Indolente (que desfrutei)

polo de agora, dentro da coherencia desta novela, non me encaixa o xeito en que introduce o «conflito» interxeneracional entre pai e filla que, en aparencia, serve para establecer as bases que sustentan a inclusión da cultura das persoas nativas americanas orixinais no contexto do relato.

levo como unhas cincuenta páxinas. Na primeira, a dedicatoria é:

«to all my relatives»

Case me da algo, por cutre, porque hai que ser cutre para escribir esa dedicatoria. Pouco lle faltou para non comezar tan siquera a ler.

Non é maravilla, é: patacas fritidas, churrasco barato e pesicola para consumo rápido. Non atopei unha pausa, un momento de reflexión, de consideración, de introspección, de nada.

Un meteorito (non) ou algo viron, grazas a unha máquina adivinatoria inverosímil. Agora estamos atendendo á presentación por separado dos personaxes que de xeito previsible (e lóxico) converxerán para atallar o problema.

Non quero ser negativo, pero o único que ten de bo é que se le sen esforzo (intelectual). E que non é moi longo.