«En la ciudad se pierde la noción de las horas del día, del paso del …
Me ha encantado y removido. Es un libro calendario, un libro que mide el tiempo del prota narrador, un año para ir recomponiéndose despues de la quiebra, para ir amasando memoria y para reflexionar sobre el ser y el hacer. Una huida hacia la raíz, un manual de huerta, una captura de silencios y derivas. Amor, memoria y escritura. Con un estilo liviano pero hondísimo que es efectivo y acaricia hasta cuando nos adentramos en lo que araña y asfixia. Pienso seguir leyendo mas de Falco, me gusta su minuciosidad como al azar, su trabajadísima escritura como al descuido, sencilla y honda. Os lo recomiendo.
Me ha encantado y removido.
Es un libro calendario, un libro que mide el tiempo del prota narrador, un año para ir recomponiéndose despues de la quiebra, para ir amasando memoria y para reflexionar sobre el ser y el hacer. Una huida hacia la raíz, un manual de huerta, una captura de silencios y derivas.
Amor, memoria y escritura. Con un estilo liviano pero hondísimo que es efectivo y acaricia hasta cuando nos adentramos en lo que araña y asfixia.
Pienso seguir leyendo mas de Falco, me gusta su minuciosidad como al azar, su trabajadísima escritura como al descuido, sencilla y honda. Os lo recomiendo.
Cuando el cambio climático global y las crisis económicas conducen al caos social a principios …
Déixase ler
3 estrellas
Admito que o feito de que non haxa zombis (clásicos), que a diversidade racial sexa realista, que o heróe non sexa un señor branco ex-militar viuvo/divorciado , que o cambio climático desencadea a catástrofe causada polo capitalismo... son puntos a favor.
Que unha postadolescente cree unha relixión a medida (un refrito filosófico) non me convenceu case nada. É un vehículo para o marco moral en tempos de crise, para darlle sentido á vida no medio do caos.
Todo xira en función desta idea dunha rapaza moi sensata para a súa idade, cunha autoridade e determinación sobre a que gravitan todos os outros desgraciados seres.
Déixase ler, pero é un argumento coñecido: nace (e faise) unha heroína; crise existencial (drama) e toma do poder (asumir a responsabilidade)
Por algunha razón non podo deixar o comentario no seu propio blog¹, así que colo aquí para @sol2070@mastodon.social o que alí quixen comentar (un agradecemento):
O futuro non está escrito, definido, establecido, marcado, sinalado… o futuro créase hoxe. Tendo moitos motivos para o pesimismo, esta frase simple abonda para ter esperanza.
O artigo de Bielskyte impressiona pela síntese, poder argumentativo e abrangência.
Un dos conceptos que máis me incomodou no artigo foi o de «erros de categoría», porque implica unha discrepancia de base que impide o entendemento entre posturas que xa no son discrepantes, se non enfrontadas e sen reconciliación.
Este artigo supera o meu nivel para comprender todos os conceptos políticos e de organización social que se citan, pero agradezo o traballo por achegarnos o contido …
Por algunha razón non podo deixar o comentario no seu propio blog¹, así que colo aquí para @sol2070@mastodon.social o que alí quixen comentar (un agradecemento):
O futuro non está escrito, definido, establecido, marcado, sinalado… o futuro créase hoxe. Tendo moitos motivos para o pesimismo, esta frase simple abonda para ter esperanza.
O artigo de Bielskyte impressiona pela síntese, poder argumentativo e abrangência.
Un dos conceptos que máis me incomodou no artigo foi o de «erros de categoría», porque implica unha discrepancia de base que impide o entendemento entre posturas que xa no son discrepantes, se non enfrontadas e sen reconciliación.
Este artigo supera o meu nivel para comprender todos os conceptos políticos e de organización social que se citan, pero agradezo o traballo por achegarnos o contido orixinal á nósa lingua.
Obrigado.
edito:
¹ ah! finalmente (eventually) o comentario quedou gravado nos comentarios ao artigo. Deixo isto aquí igualmente.
² a novela en castelán na biblioteca dixital ebiblio