Reseñas y comentarios

Deixeimos a un lado, se fose posible, o estilo e o tipo de persoa a quen se dirixe a novela.

Sally Jones narra en primeira persoa a peripecia vital e o sarillo político no que involuntariamente se viu envolta xunto ao seu compañeiro H.Koskela. Sóa, é quen de ir atopando as persoas que lle dan unha man no plano persoal e tamén na súa búsqueda da verdade para axudar ao seu amigo. O periplo é longo e cheo de momentos perigosos. Nel, Sally Jones, cóntanos a angustia que a aflixe, a esperanza e a forza de vontade para superar as dificultades.

Non diría que é unha novela de Aventuras, aínda sendo o seu relato unha en si mesma, se non que de xeito máis ou menos transparente a novela transmite o diálogo interior de Sally Jones mostrando os seus medos, sentíndose vulnerable, pero ao mesmo tempo pasando á acción e tomando o timón dos acontecementos. Proxecta no futuro as consecuencias das súas accións e identifica, describe, máis aló da evidencia, as personalidades dos protagonistas que atopa polo camiño. Unha bondade intrínseca emana de moitos deles, de forma un pouco infantil, pero está ben, non todo o mundo é malo por moito que a veces o pareza. Establecer lazos de confianza con quen che bota unha man para non ter medo ao afrontar as dificultades.

Fíxoseme longo, a verdade, por veces redundante, pero non quita para que fose entretido.

Grazas a * que me convidou a lelo ;-)

O relato está escrito desde o punto de vista da protagonista, unha señora xa maior á que o terratenente vai desafiuzar, xunto co resto da aldea, e a partir deste suceso van agromando todos os temas importantes na vida. Darlle un futuro ás crianzas, a convivencia e axuda mútua en situacions de dificultade, a morte que se achega e a reflexión sobre a nósa propia vida e as decisions que tomamos e as que nos vemos forzadas a tomar, a dignidade da defensa dos valores ante o poder e os seus abusos e inxustizas, as intrahistorias familiares tan difíciles de «xulgar» desde fóra.

Podería seguir coa lista, mais creo que é máis interesante todo o contexto esbozado de xeito sutil, como quen non quere a cousa, miradas, acenos, sobrentendidos e empatía, o reparto do traballo, as obrigas de carácter social, etc.

Todo é a descrición dunha época e lugar, co marco dos valores cristiáns apuntalando o poder feudal represor do capitalismo oligarca. Esta frase queda fea lida así, pero peor é a cobertura moral dos crimes que proprciona a relixión, como vemos hoxe en día igual que sempre.

Se podes, le o relato.

Dixenlle a quen mo emprestou que o ía ler e vouno facer, claro, pero non estou afeito a este tipo de novelas. Tampouco son o público obxectivo, e neste sentido, nas páxinas que lin, inquédame un pouco ler frases como:

As doutrinas anarquistas teñen un forza de atracción especial para individuos de escasa moral.

Hai que dicir que se trata dun fragmento dunha nova nun xornal que está lendo a protagonista, e ela sabe que moito do que conta o artigo é mentira, pero mostra ela mesma tamén desconfianza sobre se puidese ser verdade esta implicación política, como se ser anarquista fose un rasgo preocupante a ter en conta. Son varias frases deste estilo, non é un comentario illado.

Non sei, a ver como avanza a historia. Tampouco quero ser tiquismiquis, pero despois pasa o que pasa, que quedan palabras no subconsciente cun significado negativo e non sabes porque. Ata que lea outras cousas, se ten sorte.

Prácticamente é unha descrición contínua do que acontece arredor de Sally Jones e o que ela sinte, as dúbidas que xorden, cómo se pon na pel das outras persoas.

Opinión

O autor apóiase na figura de A. Einstein para facer eloxio da bicicleta tanto desde un punto de vista práctico como para a saúde mental, pois entende que ir en bicleta nos da pausa e espazo. Estando de acordo, son parte da Causa a Prol da Bicicleta, o libro non me aportou nada máis alá de anécdotas sobre a vida de Einstein e a historia da creación da bicicleta como un proxecto de desenvolvemento Open Source.

O libro está orientado ao uso da bicleta como medio de transporte diario, como alternativa saudable ao transporte coletivo/individual en vehículos a motor. Einstein é un gancho, dada a súa afinidade e loas á bicicleta. Toma tamén a personalidade e marco moral de Einstein para establecer o que B. Irvine considera propio dunha persoa plena.

Pode que sexa por non profundizar nas teses que enuncia, pero a min pareceume que algunhas eran frases soltas engadidas de xeito incoherente. Outras directamente non as compartía, pero isto é cousa miña.

Citas

Pego aquí algunha fragmento que destaquei mentras lía

nosotros valoramos los objetos por lo que dicen de nosotros y no por sí mismos. Queremos los accesorios más llamativos, la ropa de última moda y el mobiliario más elegante, no porque nos interesen estas cosas materiales, sino porque creemos que proyectan una buena imagen de nosotros.

Note: Narcisos. A prol.

A los ciclistas no suele preocuparles en exceso su imagen y, por tanto, es raro que adopten actitudes narcisistas con respecto a sus vehículos. Y lo mismo cabe decir a la inversa: el ciclismo tiene algo que te aparta del narcisismo

Note: Falacia.

O autor, en xeral, concede superioridade moral intrínseca ás persoas que usan a bicicleta.

detestaba las diferencias de clase y la desigualdad. «Luchar por la justicia social es lo más valioso que puede hacerse en la vida»

Note: Buscar esta cita a ver se é certa, que está ben, pero igual que coa bicicleta, Einstein era un ser de luz (pun intented)

Aprendede dos lirios

do escritor escocés Iain Crichton Smith 🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿

Escoitei a conversa de Eva Moreda no podcast, onde recomendou esta novela que considera «canónica»

#Biosbardia. O país dos #libros en galego: Os oficios do libro: Eva Moreda

Sitio web do episodio: www.ivoox.com/os-oficios-do-libro-eva-moreda-audios-mp3_rf_169405767_1.html

Ficheiro multimedia: www.ivoox.com/os-oficios-do-libro-eva-moreda_mf_169405767_feed_1.mp3