Anna Figueiredo coordinadora de clubs de lectura do Culturgal proponnos esta lectura. E engade: «Sarela é un novelón, non só pola escolla da trama e por todo o que nos conta de Santiago de Compostela, tamén polo coidado da lingua, do estilo narrativo e pola cantidade de detalles (en especial para aquelas persoas que están algo cansas de que as novelas de detectives/noir/procedimentais non reflictan un mundo verosemellante e ignoren a perspectiva de xénero) que se descubren na súa lectura. Coido que daría para xuntanzas ben interesantes dos vosos clubs pero... Ai amigos e amigas! Que isto é o Culturgal expandido, así que, para aqueles clubs que queiran ler o libro temos preparado un encontro coa autora no Culturgal expandido, que este ano terá lugar en Ribeira na última fin de semana de outubro.» E o noso club é precisamente o de Ribeira! Ímolo ler!
Reseñas y comentarios
En Mastodom: @Jorganes@mastodon.gal En Ribeira temos un club de lectura. Un libro ao mes escollido polas participantes. Tamén gusto de ler cousas relacionadas co ambiente, xustiza social, paz e emerxencia climática. Agora tamén participo do club de lectura fotográfico de Jota Barros.
Este enlace se abre en una ventana emergente
Jorganes quiere leer SARELA de Marga Tojo
Anna Figueiredo coordinadora de clubs de lectura do Culturgal proponnos esta lectura. E engade: «Sarela é un novelón, non só pola escolla da trama e por todo o que nos conta de Santiago de Compostela, tamén polo coidado da lingua, do estilo narrativo e pola cantidade de detalles (en especial para aquelas persoas que están algo cansas de que as novelas de detectives/noir/procedimentais non reflictan un mundo verosemellante e ignoren a perspectiva de xénero) que se descubren na súa lectura. Coido que daría para xuntanzas ben interesantes dos vosos clubs pero... Ai amigos e amigas! Que isto é o Culturgal expandido, así que, para aqueles clubs que queiran ler o libro temos preparado un encontro coa autora no Culturgal expandido, que este ano terá lugar en Ribeira na última fin de semana de outubro.» E o noso club é precisamente o de Ribeira! Ímolo ler!
Jorganes empezó a leer o clan das barbies de Antía Yáñez
Jorganes quiere leer La historia de mi vida de George Sand
Ayer terminé de ver la miniserie «La joven George Sand», y sentí una enorme curiosidad por conocer algo más sobre la vida de esta autora. Además, según la Wikipedia en castellano, esta autobiografía es una obra notable de la autora.
Ayer terminé de ver la miniserie «La joven George Sand», y sentí una enorme curiosidad por conocer algo más sobre la vida de esta autora. Además, según la Wikipedia en castellano, esta autobiografía es una obra notable de la autora.
Jorganes quiere leer La península de las casas vacías de David Uclés (Nuevos Tiempos)
Después de escuchar este podcast me produjo curiosidad leer otro libro sobre la guerra civil, que según su autor, hasta ahora no había sido novelada www.eldiario.es/cultura/la-trama/podcast-lectura-2-peninsula-casas-vacias-david-ucles_1_12415024.html
Un libro filosófico moi interesante, pero atravesóuseme!
3 estrellas
Este libro lino en portugués. Sentira que o portugués de Saramago estaba moi españolizado, e cos meus pobres coñecementos de galego pensei que podería afrontalo sen problema; pero atravesóuseme.
O libro relata a vida e pensamentos de Xesucristo. A súa vida, é máis o menos como a coñecemos dos evanxeos, pero o seu pensamento é moi diferente. Temos un Xesús mozo moi complicado, enfrontado co pai e con toda á familia, ao tempo que carga coa culpa do seu pai. E temos un Xesús adulto enfrontado a Dios Padre e que acotío cuestiónao.
Sen dúbida é un libro moi interesante, que houbese debido ler en castelán para ter gozado máis coa súa lectura.
Es un libro infantil
2 estrellas
Aunque el autor diga que comparte el libro con lectores de siete a 120 años, es un libro infantil para personas de siete a nueve años. El libro no aporta nada para el público adulto, salvo una sonrisa de vez en cuando. Pongo dos estrellas para ese público infantil. Para los mayores, con una estrella iba que chutaba. El lenguaje que utiliza también es para niños. Lo que sí puedo decir es que el librito tiene muy buena promoción. Supongo que los editores apostaron por este autor. No sé como serán las demás obras de Joël Dicker, pero a mi no me quedaron ganas de leer otra. Hay demasiados libros en la lista de espera. No lo recomiendo. Leed alguna otra cosa que seguro que os aportará más.
Aunque el autor diga que comparte el libro con lectores de siete a 120 años, es un libro infantil para personas de siete a nueve años. El libro no aporta nada para el público adulto, salvo una sonrisa de vez en cuando. Pongo dos estrellas para ese público infantil. Para los mayores, con una estrella iba que chutaba. El lenguaje que utiliza también es para niños. Lo que sí puedo decir es que el librito tiene muy buena promoción. Supongo que los editores apostaron por este autor. No sé como serán las demás obras de Joël Dicker, pero a mi no me quedaron ganas de leer otra. Hay demasiados libros en la lista de espera. No lo recomiendo. Leed alguna otra cosa que seguro que os aportará más.
Interesante libro de consulta sobre veganismo
3 estrellas
Soy vegano desde hace año y medio, y creo que estoy bastante bien informado. Por eso creo que el libro no me ha aportado demasiado, aunque está muy bien documentado con un montón de referencias. Sin duda será muy útil para aquellas personas que estén considerando hacerse vegetarianas o veganas. Y también como libro de consulta cuando necesitamos reforzar algún nutriente o alguna vitamina. Lucía Martínez es una muy buena nutricionista, y creo que como persona es excepcional. Me gustó como acaba el libro: «La opción vegetariana se basa, en general, en una decisión vital meditada y consciente. No en un acatamiento a normas religiosas incuestionables y no en una hipótesis científica egoísta. Y digo egoísta porque los nuevos planteamientos dietéticos únicamente basados en ciencia, con más o menos solvencia, solo tienen en cuenta el beneficio del propio individuo. Si se cree que tal o cual producto es el óptimo …
Soy vegano desde hace año y medio, y creo que estoy bastante bien informado. Por eso creo que el libro no me ha aportado demasiado, aunque está muy bien documentado con un montón de referencias. Sin duda será muy útil para aquellas personas que estén considerando hacerse vegetarianas o veganas. Y también como libro de consulta cuando necesitamos reforzar algún nutriente o alguna vitamina. Lucía Martínez es una muy buena nutricionista, y creo que como persona es excepcional. Me gustó como acaba el libro: «La opción vegetariana se basa, en general, en una decisión vital meditada y consciente. No en un acatamiento a normas religiosas incuestionables y no en una hipótesis científica egoísta. Y digo egoísta porque los nuevos planteamientos dietéticos únicamente basados en ciencia, con más o menos solvencia, solo tienen en cuenta el beneficio del propio individuo. Si se cree que tal o cual producto es el óptimo carece de importancia el coste medioambiental que se pague para producirlo o para transportarlo desde la otra punta del planeta, y carece también de importancia el hecho de que sea un estilo dietético solo al alcance del privilegiadísimo primer mundo, que no olvidemos que los privilegios de unos pocos se apoyan siempre sobre las espaldas de unos muchos y sobre la destrucción de sus derechos».
Jorganes empezó a leer Imagen Fantasma de Hervé Guibert
Jorganes empezó a leer Vegetarianos con ciencia de Lucía Martínez Argüelles
Hace un año y medio que soy vegano, y creo que necesito estar informado sobre nutrición vegana. Lucía Martínez es nutricionista y tengo muy buenas referencias de ella. Me leía el primer capítulo, y la cosa pinta bien.
Jorganes reseñó Ishmael de Daniel Quinn
Jorganes reseñó Triste tigre de Sinno Neige (Panorama de narrativas)
Abusos infantiles
4 estrellas
El libro no te deja indiferente. Va de abusos infantiles. Según la autora, una persona adulta de cada diez ha sufrido abusos infantiles. Y los abusos dejan un fuerte trauma, que es lo que creo que Sinno Neige trata de contar. El tema es muy duro y yo no tenía el cuerpo para este libro, pero está muy bien escrito y vale la pena leerlo.
El libro no te deja indiferente. Va de abusos infantiles. Según la autora, una persona adulta de cada diez ha sufrido abusos infantiles. Y los abusos dejan un fuerte trauma, que es lo que creo que Sinno Neige trata de contar. El tema es muy duro y yo no tenía el cuerpo para este libro, pero está muy bien escrito y vale la pena leerlo.
Jorganes reseñó Hasta aquí todo va bien de Sanchís, Estela (Candaya Narrativa)
Otro podcast sobre literatura que me provoca
Hoy ha sido «Carne Cruda» quien me ha traído a este libro y me ha provocado curiosidad. ¡Otro para la mesilla de noche! Y se van acumulando. Como decía mi abuela política «por mucho pan, nunca fue un mal año». El podcast (que tiene otros muchos libros apetecibles) www.eldiario.es/carnecruda/programas/sabina-urraca-convertirse-escritora_132_12362690.html A partir del minuto 46 Estela Sanchís
Hoy ha sido «Carne Cruda» quien me ha traído a este libro y me ha provocado curiosidad. ¡Otro para la mesilla de noche! Y se van acumulando. Como decía mi abuela política «por mucho pan, nunca fue un mal año». El podcast (que tiene otros muchos libros apetecibles) www.eldiario.es/carnecruda/programas/sabina-urraca-convertirse-escritora_132_12362690.html A partir del minuto 46 Estela Sanchís
Jorganes reseñó Triste tigre de Sinno Neige (Panorama de narrativas)
«Un trago de aceite» de Antonio Ortuño
La autora menciona este cuento en el libro :
Jorganes valoró Viajes con Heródoto: 2 estrellas

Viajes con Heródoto por Ryszard Kapuściński
En la década de los cincuenta, mientras recorre la Polonia profunda «con más pena que gloria, de aldea en aldea, …










