Jorganes valoró La fiesta del Chivo: 4 estrellas

La fiesta del Chivo por Mario Vargas Llosa
¿Por qué regresa Urania Cabral a la isla que juró no volver a pisar? ¿Por qué sigue vacía y llena …
En Mastodom: @Jorganes@mastodon.gal En Ribeira temos un club de lectura. Un libro ao mes escollido polas participantes. Tamén gusto de ler cousas relacionadas co ambiente, xustiza social, paz e emerxencia climática. Agora tamén participo do club de lectura fotográfico de Jota Barros.
Este enlace se abre en una ventana emergente

¿Por qué regresa Urania Cabral a la isla que juró no volver a pisar? ¿Por qué sigue vacía y llena …
Tengo que confesar que siento debilidad por Olga Rodríguez como periodista. Sus crónicas de Oriente Medio siempre me parecieron de lo más lúcidas y sinceras. En este libro nos cuenta la situación de varios países (Irak, Palestina, Israel, Líbano, Siria, Egipto Afganistán) a través de los ojos y experiencia personal de personas que conoce o conoció sobre el terreno, personas como tú o como yo que pasan por situaciones muy complicadas. El primer capítulo, Irak, es el más duro. Estremecedor. Y no es apto para todos los públicos. Varias personas me dijeron que tuvieron que dejar la lectura porque no podían soportarla. Afortunadamente el resto de los capítulos no son tan duros, pero nos cuentan las cosas sin paños calientes. El libro está muy bien escrito. Combina las experiencias personales con la visión general que tiene Olga Rodríguez sobre el terreno; esto nos permite conocer en profundidad y de primera …
Tengo que confesar que siento debilidad por Olga Rodríguez como periodista. Sus crónicas de Oriente Medio siempre me parecieron de lo más lúcidas y sinceras. En este libro nos cuenta la situación de varios países (Irak, Palestina, Israel, Líbano, Siria, Egipto Afganistán) a través de los ojos y experiencia personal de personas que conoce o conoció sobre el terreno, personas como tú o como yo que pasan por situaciones muy complicadas. El primer capítulo, Irak, es el más duro. Estremecedor. Y no es apto para todos los públicos. Varias personas me dijeron que tuvieron que dejar la lectura porque no podían soportarla. Afortunadamente el resto de los capítulos no son tan duros, pero nos cuentan las cosas sin paños calientes. El libro está muy bien escrito. Combina las experiencias personales con la visión general que tiene Olga Rodríguez sobre el terreno; esto nos permite conocer en profundidad y de primera mano cual es la situación de estos países y cuales son las causas de dicha situación. Si hay que poner algún pero, es que el libro no está actualizado con los últimos acontecimientos de unos países cuya situación va cambiando cada día. Pero sin duda, es periodismo de verdad y con una lectura que motiva a seguir leyendo para conocer más de Oriente Medio. Muy recomendable.
Empecé a leerlo por la curiosidad que me produjo el podcast "Grandes Infelices" de Javier Peña sobre su autora y que se puede escuchar aquí: www.ivoox.com/en/19-lucia-berlin-grandes-infelices-luces-y-audios-mp3_rf_125699645_1.html El libro no me dejó indiferente. En el relata alguna historia muy dura sobre alcoholismo y drogadicción, pero también historias felices como la de la inmersión de submarinismo en la aguas de México. El libro se publicó después de la muerte de su autora, y creo que es bastante autobiográfico. Supongo que su autora no se hubiera atrevido a desnudarse --como lo hace en este libro-- en vida. Me gustó mucho. Es un libro muy duro pero muy bueno.
Empecé a leerlo por la curiosidad que me produjo el podcast "Grandes Infelices" de Javier Peña sobre su autora y que se puede escuchar aquí: www.ivoox.com/en/19-lucia-berlin-grandes-infelices-luces-y-audios-mp3_rf_125699645_1.html El libro no me dejó indiferente. En el relata alguna historia muy dura sobre alcoholismo y drogadicción, pero también historias felices como la de la inmersión de submarinismo en la aguas de México. El libro se publicó después de la muerte de su autora, y creo que es bastante autobiográfico. Supongo que su autora no se hubiera atrevido a desnudarse --como lo hace en este libro-- en vida. Me gustó mucho. Es un libro muy duro pero muy bueno.
Varoufakis no solo sabe mucho de economía, sino que además es capaz de contarlo muy bien. En este libro explica que el capitalismo está a punto de desaparecer. Los antiguos capitalistas están ahora en manos de las grandes multinacionales tecnológicas que no solo condicionan a los consumidores, sino que nos hacen trabajar gratis para ellas. Así mismo productores y empresas, también trabajan para ellas pagando importantes rentas para estar presentes en esos medios. Varoufakis está muy bien informado, y no solo habla de las tecnológicas occidentales. En China y su ecosistema económico está sucediendo lo mismo. Hay varios ejemplares del libro disponibles para el préstamo en e-bibilio. Recomiendo su lectura.
Varoufakis no solo sabe mucho de economía, sino que además es capaz de contarlo muy bien. En este libro explica que el capitalismo está a punto de desaparecer. Los antiguos capitalistas están ahora en manos de las grandes multinacionales tecnológicas que no solo condicionan a los consumidores, sino que nos hacen trabajar gratis para ellas. Así mismo productores y empresas, también trabajan para ellas pagando importantes rentas para estar presentes en esos medios. Varoufakis está muy bien informado, y no solo habla de las tecnológicas occidentales. En China y su ecosistema económico está sucediendo lo mismo. Hay varios ejemplares del libro disponibles para el préstamo en e-bibilio. Recomiendo su lectura.

El capitalismo ha muerto y el sistema que lo reemplaza no es mejor
Las dinámicas tradicionales del capitalismo ya no …

Una bellísima novela sobre la gratitud, sobre lo importante que es poder dar las gracias a aquellos que nos han …
Después de escuchar el capítulo dedicado a Lucia Berlin del podcast de Javier Peña "Grandes Infelices. Luces y sombras de grandes novelistas", me puse a leer este gran libro de relatos en inglés. Después de leer más de la mitad, creo que lo voy a abandonar por su traducción en castellano. Un libro que merece ser leído de una autora que apenas tuvo reconocimiento en vida.
Después de escuchar el capítulo dedicado a Lucia Berlin del podcast de Javier Peña "Grandes Infelices. Luces y sombras de grandes novelistas", me puse a leer este gran libro de relatos en inglés. Después de leer más de la mitad, creo que lo voy a abandonar por su traducción en castellano. Un libro que merece ser leído de una autora que apenas tuvo reconocimiento en vida.
Comencé a leerlo después de ver esta recesión en Kaos en la Red: kaosenlared.net/tecnofeudalismo-de-varoufakis-por-que-el-capitalismo-ha-muerto-y-que-lo-reemplaza/
Cómic dunha forza expresiva gráfica tremenda. Conta unha historia moi dura, pero con unha delicadeza cativadora. A autora non se adentra explicitamente en temas truculentos da durísima vida da súa protagonista, pero cunha poucas palabras e cunhas imaxes moi potentes deixa que as persoas que o lemos imaxinemos todo de tal xeito que as veces dan gañas de chorar. Unha novela gráfica moi recomendable.
Cómic dunha forza expresiva gráfica tremenda. Conta unha historia moi dura, pero con unha delicadeza cativadora. A autora non se adentra explicitamente en temas truculentos da durísima vida da súa protagonista, pero cunha poucas palabras e cunhas imaxes moi potentes deixa que as persoas que o lemos imaxinemos todo de tal xeito que as veces dan gañas de chorar. Unha novela gráfica moi recomendable.
Aínda que o libro ten cousas interesantes, resultoume un pouco decepcionante. Coido que a autora tiña a oportunidade de armar un libro sólido cos vimbios cos que traballa, pero por veces mete na novela temas sobre a violencia de xénero que poderían ser máis propios dun ensaio que dunha novela, e algún diálogo parece pouco crible. Coido que faltou unha labor editorial máis esmerada; eiva moi frecuente nos libros publicados en galego.
Aínda que o libro ten cousas interesantes, resultoume un pouco decepcionante. Coido que a autora tiña a oportunidade de armar un libro sólido cos vimbios cos que traballa, pero por veces mete na novela temas sobre a violencia de xénero que poderían ser máis propios dun ensaio que dunha novela, e algún diálogo parece pouco crible. Coido que faltou unha labor editorial máis esmerada; eiva moi frecuente nos libros publicados en galego.
Es un libraco de mogollón de páginas. Lo leí por curiosidad después de ver una serie sobre su autora "La joven George Sand" que está en Filmin en España. La serie me gustó bastante, el libro, a veces, se me hizo un poco pesado por el modo en que escribían en el s. XIX, pero muy interesante en general. Me da la impresión de que la autora pretende quedar bien con su autobiografía, y que oculta muchas cosas que nos hubieran resultado muy interesantes. Sorprende la cantidad de personas "famosas" con la que ser relacionó en vida. También resulta interesante releer la historia contada desde los ojos de una persona que la vivió en primera persona. Fueron años convulsos en Francia, y ella los vivió como protagonista.
Es un libraco de mogollón de páginas. Lo leí por curiosidad después de ver una serie sobre su autora "La joven George Sand" que está en Filmin en España. La serie me gustó bastante, el libro, a veces, se me hizo un poco pesado por el modo en que escribían en el s. XIX, pero muy interesante en general. Me da la impresión de que la autora pretende quedar bien con su autobiografía, y que oculta muchas cosas que nos hubieran resultado muy interesantes. Sorprende la cantidad de personas "famosas" con la que ser relacionó en vida. También resulta interesante releer la historia contada desde los ojos de una persona que la vivió en primera persona. Fueron años convulsos en Francia, y ella los vivió como protagonista.
Por algún sitio lin que a autora se inspirou no conto da criada de Margaret Atwood. O libro sitúanos nun futuro próximo onde os corpos das mulleres son obxecto de compra-venta, sobre todo para a procreación. Ao principio custoume entrar na trama, pero da metade para adiante léese do tirón. Ademais, partindo dunha situación moi deprimente, as personaxes vanse empoderando (e ata aí podo contar). Recomendo a súa lectura. É o primeiro libro que leo de Antía Yáñez, pero a súa lectura anímame a ler máis cousas desta autora, por exemplo, «Non penses nun elefante rosa».
Por algún sitio lin que a autora se inspirou no conto da criada de Margaret Atwood. O libro sitúanos nun futuro próximo onde os corpos das mulleres son obxecto de compra-venta, sobre todo para a procreación. Ao principio custoume entrar na trama, pero da metade para adiante léese do tirón. Ademais, partindo dunha situación moi deprimente, as personaxes vanse empoderando (e ata aí podo contar). Recomendo a súa lectura. É o primeiro libro que leo de Antía Yáñez, pero a súa lectura anímame a ler máis cousas desta autora, por exemplo, «Non penses nun elefante rosa».
No sé cómo este libro cayó en mis manos. Me lo he leído casi del tirón. Es un libro bastante corto que cuenta la historia del turismo vista desde el punto de vista de las y los trabajadores. Siempre me ha gustado mucho viajar, y siempre he sentido una responsabilidad para que mi forma de viajar no tenga un impacto demasiado grande en los destinos que visito. El libro nos enfrenta a una contradicción. Vemos a las personas que trabajan en grandes empresas hoteleras, y pensamos que están muy puteadas. Pero por otro pensamos que si no existieran esos hoteles, no podrían disponer de un medio de vida. Supongo que a quien lo lea le servirá para que cuando vaya de vacaciones, piense un poco en todas esas personas que hacen de su estancia un lugar más agradable.
No sé cómo este libro cayó en mis manos. Me lo he leído casi del tirón. Es un libro bastante corto que cuenta la historia del turismo vista desde el punto de vista de las y los trabajadores. Siempre me ha gustado mucho viajar, y siempre he sentido una responsabilidad para que mi forma de viajar no tenga un impacto demasiado grande en los destinos que visito. El libro nos enfrenta a una contradicción. Vemos a las personas que trabajan en grandes empresas hoteleras, y pensamos que están muy puteadas. Pero por otro pensamos que si no existieran esos hoteles, no podrían disponer de un medio de vida. Supongo que a quien lo lea le servirá para que cuando vaya de vacaciones, piense un poco en todas esas personas que hacen de su estancia un lugar más agradable.
Proposta para o club de lectura de Ribeira para o mes de setembro de 2025. As lectoras buscaban unha lectura de evasión, e abofé que a conseguiron con este libro. O libro está moi ben ambientado na aldea de Salgueiro, unha aldea hoxe abandonada no Parque do Xurés preto de Portugal. Nesa aldea uns traballadores da construción atopan uns ósos que cren que se tratan duns restos arqueolóxicos. Porén os restos son recentes. A trama complícase cando o contratista da obra quere agachar o achado, ao tempo que unha bolseira dun xornal descubre todo. A novela mantén a tensión dende o comezo mediante capítulos curtos nos que trata de cada una das personaxes. Un libro interesante para pasar uns momentos de lectura ben entretidos.
Proposta para o club de lectura de Ribeira para o mes de setembro de 2025. As lectoras buscaban unha lectura de evasión, e abofé que a conseguiron con este libro. O libro está moi ben ambientado na aldea de Salgueiro, unha aldea hoxe abandonada no Parque do Xurés preto de Portugal. Nesa aldea uns traballadores da construción atopan uns ósos que cren que se tratan duns restos arqueolóxicos. Porén os restos son recentes. A trama complícase cando o contratista da obra quere agachar o achado, ao tempo que unha bolseira dun xornal descubre todo. A novela mantén a tensión dende o comezo mediante capítulos curtos nos que trata de cada una das personaxes. Un libro interesante para pasar uns momentos de lectura ben entretidos.