Guards! Guards!

Aínda somos unha lingua minorizada pero polo menos xa podemos ler a Pratchett en galego grazas a Boadicea que está a facer un traballo salientábel coas súas traducións de clásicos de xénero (Dick, Le Guin, Miéville, Stephen King en breve...). Deste libro non hai moito que dicir, creo que é a cuarta vez que o leo e así a todo desfrutei del coma se fose a primeira. Por algo moitos achamos que esta é a mellor porta de entrada ao Mundodisco. Por certo, parabéns ao tradutor por nomear a Cut-Me-Own-Throat Dibbler como Evasivo Perdocartos. Marabilloso.

Me gustó, es entretenido y divertido. La historia como tal no me pareció excelente (tampoco es mala) y me hubiera gustado otro final, pero en general me sorprendió gratamente. Amé las notas al pie

La primera aparición de la guardia de la noche y de su capitán, Sam Vimes. Descacharrantw en su desconstrucción de los retos de la fantasía heroica. No le doy cinco estrellas porque el final me parece un poco desdibujado.