Aínda somos unha lingua minorizada pero polo menos xa podemos ler a Pratchett en galego grazas a Boadicea que está a facer un traballo salientábel coas súas traducións de clásicos de xénero (Dick, Le Guin, Miéville, Stephen King en breve...). Deste libro non hai moito que dicir, creo que é a cuarta vez que o leo e así a todo desfrutei del coma se fose a primeira. Por algo moitos achamos que esta é a mellor porta de entrada ao Mundodisco. Por certo, parabéns ao tradutor por nomear a Cut-Me-Own-Throat Dibbler como Evasivo Perdocartos. Marabilloso.