Reseñas y comentarios

ghose 📚

ghose@lectura.social

Unido hace 11 meses

aka @ghose

Tradutor da interface web de bookwyrm ao #galego. Avatar: Enchanted pages, by David Revoy (fragment, CC-By 4.0)

formerly known as ghose at bookrastinating dot com, moved here.

Keyoxide🔒

Este enlace se abre en una ventana emergente

Xavier Alcalá, Robert Louis Stevenson: A illa do tesouro (Paperback, Edicións Xerais)

le a novela e pásao ben, abonda

[...] Non hai drama, nin reflexión, hai acción. Movémonos coas ondas e a brisa do mar, cos arumes dos pinos, do sal, e do ron. Lemos os xogos de enganos e artimañas das que se valen os protagonistas (todo pirolos) para sobrevivir aos acontecementos. Asistimos, abraiados, á valentía e coraxe do nóso heróe, como por instinto e serindipia parece determinar os acontecementos. [...]

Copiado da recensión completa no blog

Christie Aschwanden: Good to Go (Hardcover, 2019, W. W. Norton & Company)

When I read something like:

"As far as the body is concerned, stress is stress—it doesn't matter if it comes from a session of intervals or from the emotional strain of a romantic breakup, says John Kiely, an Irish sports scientist and performance coach who's worked with world- class athletes in numerous sports, including rugby and track"

it remainds me "calorie is a calorie wherever it comes from". My ass (excuse me). So "stress is stress"? I'm not sure. I can cope far better with phisical stress than with mental stress

Christie Aschwanden: Good to Go (Hardcover, 2019, W. W. Norton & Company)

por agora todo é "non hai evidencia científica que soporte que Xxxx mellora a recuperación", sendo Xxxx todas esas cousas que nos venden (literalmente). Nin meterlle proteínas ou comer xusto despois de adestrar (a non ser que vaias repetir en poucas horas); nin o frío/xeo; beber _gatorades tampouco; ... TODO MAL.

Nada, algo haberá, digo eu. A ver se vai resultar que tirarse no sofá patas parriba un par de horas é o que mellor nos recupera XD Espero non estar facendo spoiler

Antía Yáñez: Senlleiras (Paperback, Editorial Galaxia, S.A.)

PREMIO DE NARRATIVA ILLA NOVA 2018

A novela das mulleres que rachan co silencio. …

"novela-denuncia" dunha causa xusta (respeto polas mulleres)

Eu: aquí, pensando.

(...)

Non son quen de sintetizar en dous párrafos o que denuncia esta novela: a discriminación das mulleres en todos os eidos polo feito de selo. A novela por o foco na violencia física e psicolóxica que algúns (demasiados) maridos exercen sobre as súas(!) mulleres.

Not all men!! (escoito)

Pois claro que non. Falamos dos roles asignados polo sistema establecido. Noutras sociedades son (foron, serán) diferentes, e o relevante é que os sistemas e as relacións sociais poden cambiarse de xeito consciente. Non é designio divino(!), nin tampouco a Selección Natural (forza motora da evolución), que de todo se escoita.

Tamén hai mulleres malas!!! (escoito)

Pois claro. O tema é parecido (en termos de xeneralización) ao listos/tontos/ignorantes/palurdos/traballadores/you-name-it que son outros pobos. Os centroeuropeos son moi traballadores e moi produtivos!! (escoito). Aquí se vive mejor!!. My ass.

Antía Yáñez: Senlleiras (Paperback, Editorial Galaxia, S.A.)

PREMIO DE NARRATIVA ILLA NOVA 2018

A novela das mulleres que rachan co silencio. …

por agora está ben, entretén mentras presenta as (por agora) dúas liñas temporais.

Está correctamente escrito. Sabes o que quero dicir? Non é unha marabilla, non é esa sensación das frases escritas no lugar e coas palabras perfectas. Non é esa sensación ao ler ao Gª Márquez de turno (tampouco esperaba iso), pero está dous chanzos por enriba da autoedicións do amazon. Quero dicir con isto que vou seguir lendo, aínda que xa temo por onde vai ir a historia. "Temo" porque un pouquiño de misterio e intriga sempre ven ben, que igual meto a zoca e non sae por onde supoño.

Sechu Sende: Made in Galiza (Galego language, 2007, Editorial Galaxia)

Logo de Orixe, a súa primeira novela e Premio Blanco Amor 2003, Séchu Sende volve …

por veces é triste

A sensación aquela de mirarse ao espello e ver algo que nos caracteriza, incluso nos define, asumila con naturalidade, pero hai quen te mira e parécelle unha eiva, mais para ti é simplemente parte de quen es, sen maior importancia. Sabes que non es mellor ou máis importante que outras, só es ti.

Emporiso, se veñen a darche a turra con A ver cando arranxas iso, ou Tes que ir ao médico a que cho vexa, ou peor aínda... non tes dereitos fundamentais garantidos ou sofres discriminación social (nas relacións persoais, laborais, coa administración pública,...) debido a esa característica túa, entón complícase a cousa e comezas a mirarte ao espello doutro xeito, a pensar en como arranxar o "problema", a tapalo, a que non se vexa.

O libro son relatos curtos, moi breves algúns, case fragmentos de escenas, onde se intenta pór en valor a …

Every year, countless runners, endurance athletes, and outdoor enthusiasts discover the sport of trail running. …

Aquí tes a miña mán, acompáñote.

O obxectivo deste libro é quitarlle o medo á xente a correr por camiños.

Motivación

O temor ao que non coñecemos semella ser un dos factores principais que fan que a xente non corra na natureza. A curiosidade non abonda para superalo, e este libro intenta darlle unha man e acompañar a quen o precise.

O libro publicouse en 2014 (hai dez anos) e algunhas das referencias e bibliografía poden parecer desactualizadas, pero o 99% do contido do libro é totalmente asimilible á época actual.

Dito isto, eu non fun quen de ler todos e cada un dos capítulos ao completo. Ao estar orientado, principalmente, a persoas que corren pero só o fan en asfalto/pista entón a min facíaseme repetitivo a veces e redundante, como se me estivesen contando algo que xa sabía. De feito así é despois de tantos anos correndo polo monte.

Every year, countless runners, endurance athletes, and outdoor enthusiasts discover the sport of trail running. …

busco desesperadamente "inspiración", a ver se a atopo neste libro.

Helen Czerski: ¿Por qué a los patos no se les enfrían los pies? (2017, Paidós) Sin valoración

Nuestro hogar, la Tierra, es caótico, mutable y está repleto de objetos mundanos que tocamos …

deixo de ler non porque non esteaben, se non porque me parece máis axeitado para ler no verán, tirado na area. De todas formas a tradución é moi plana, pode que sexa tamén así o orixinal. Non vou dicir que é a Muy Interesante 😬, pero pouco máis.

reseñó E fixemos a luz! de Salvador Bará Viñas

Es curiosa? Si, ti que les isto.

Obertura.

O libro é unha porta aberta á curiosidade, para despertala ou estimulala.

Interludio.

Que un fotón se defina como unha partícula sempre me leva a confusión. É desas cousas que por máis que les non acabas de cambiar o concepto inicial que dela tiveches (ou creras entender). O meu problema son todas as connotacións que asocio á palabra partícula, entre elas a masa, a finitude, corporidade,... imaxino boliñas. Por se non abondase, resulta que é un bosón e ademáis participa en tres das catro interaccións básicas da materia. Isto non ven no libro (nin falta fai).

Ven isto a conto de varios momentos do libro onde ao lelos pensaba "vale, si, pero é algo máis complicado de como o contas".

Lembro cando abrín unha conta en pixelfed puxen na descrición algo así como "gústame a luz". Algo pretencioso,