un relato no que en cada personaxe atopamos un estreotipo que reflicte unha época e a súa realidade. Coas servidumes forzadas e as interesadas, co noxo por que quere redimir falsamente os seus pecados. O primeiro o cura, que o autor sitúa nunha especie de plano omnisciente (non lonxe da realidade) demasiado aséptico para o meu gusto. Sería mais comprensivo se falase desde o medo, pero faino desde unha neutralidade que atende os designios divinos.

Relato? si, pero máis é unha descrición sociolóxica e das costumes e usos sociais do seu tempo.