ghose 📚 reseñó O mono do asasino de Jakob Wegelius
Outro máis de «sóa non podes, con amigues si». E iso está ben.
4 estrellas
Deixeimos a un lado, se fose posible, o estilo e o tipo de persoa a quen se dirixe a novela.
Sally Jones narra en primeira persoa a peripecia vital e o sarillo político no que involuntariamente se viu envolta xunto ao seu compañeiro H.Koskela. Sóa, é quen de ir atopando as persoas que lle dan unha man no plano persoal e tamén na súa búsqueda da verdade para axudar ao seu amigo. O periplo é longo e cheo de momentos perigosos. Nel, Sally Jones, cóntanos a angustia que a aflixe, a esperanza e a forza de vontade para superar as dificultades.
Non diría que é unha novela de Aventuras, aínda sendo o seu relato unha en si mesma, se non que de xeito máis ou menos transparente a novela transmite o diálogo interior de Sally Jones mostrando os seus medos, sentíndose vulnerable, pero ao mesmo …
Deixeimos a un lado, se fose posible, o estilo e o tipo de persoa a quen se dirixe a novela.
Sally Jones narra en primeira persoa a peripecia vital e o sarillo político no que involuntariamente se viu envolta xunto ao seu compañeiro H.Koskela. Sóa, é quen de ir atopando as persoas que lle dan unha man no plano persoal e tamén na súa búsqueda da verdade para axudar ao seu amigo. O periplo é longo e cheo de momentos perigosos. Nel, Sally Jones, cóntanos a angustia que a aflixe, a esperanza e a forza de vontade para superar as dificultades.
Non diría que é unha novela de Aventuras, aínda sendo o seu relato unha en si mesma, se non que de xeito máis ou menos transparente a novela transmite o diálogo interior de Sally Jones mostrando os seus medos, sentíndose vulnerable, pero ao mesmo tempo pasando á acción e tomando o timón dos acontecementos. Proxecta no futuro as consecuencias das súas accións e identifica, describe, máis aló da evidencia, as personalidades dos protagonistas que atopa polo camiño. Unha bondade intrínseca emana de moitos deles, de forma un pouco infantil, pero está ben, non todo o mundo é malo por moito que a veces o pareza. Establecer lazos de confianza con quen che bota unha man para non ter medo ao afrontar as dificultades.
Fíxoseme longo, a verdade, por veces redundante, pero non quita para que fose entretido.
Grazas a * que me convidou a lelo ;-)